// tematy i osoby
tag: teatr
Aktor, budowlaniec, sklepikarz, frankofil, kabotyn i dziecko szczęścia, czyli pan Włodek vel naczelny taksówkarz kraju cofa się w czasie #247
// Mieczysław Hryniewicz //
Skąd Mietek wziął się w Poznaniu i jak zarobił na studia w Warszawie. Co wspólnego ma dzisiejsza budowlanka ze ówczesną szkołą aktorską. Jak Mieczysław zdawał egzaminy, zdobywał pierwszą robotę i zarabiał na życie. Dlaczego Jacek był szczęśliwy po przesłuchaniu i kiedy Włodek ma zamiar odejść na emeryturę. Dlaczego wolność, swoboda i piękno są ważniejsze niż sława. Oraz o rzeźbieniu rysów przez alkohol, o tym dlaczego nikt nie narzeka na brak rozumu i o bieganiu nago po korytarzu w 23. odcinku.
Skąd Mietek wziął się w Poznaniu i jak zarobił na studia w Warszawie. Co wspólnego ma dzisiejsza budowlanka ze ówczesną szkołą aktorską. Jak Mieczysław zdawał egzaminy, zdobywał pierwszą robotę i zarabiał na życie. Dlaczego Jacek był szczęśliwy po przesłuchaniu i kiedy Włodek ma zamiar odejść na emeryturę. Dlaczego wolność, swoboda i piękno są ważniejsze niż sława. Oraz o rzeźbieniu rysów przez alkohol, o tym dlaczego nikt nie narzeka na brak rozumu i o bieganiu nago po korytarzu w 23. odcinku.
Teatr, życie i widownia, pot i anarchia, lektury obowiązkowe, budżet i wiadra pomyj, czyli co głos pokolenia współ-robi w ósmym dniu tygodnia #165
// Marcin Kęszycki //
O tym, czy Teatr Ósmego Dnia ma datę ważności i skąd wzięła się jego nazwa. O znaczeniu rozmów przy wódeczkach. O różnicy między wentylem bezpieczeństwa, a barometrem nastrojów. O kościele, Argentynie, nowym papieżu i wiadrach pomyj. O tym jak ważny był człowiek w czerwonych trampkach. O robieniu sobie wrogów i o przepaści między miejską instytucją kultury i autocenzurą. O buncie, terroryzmie i następcach, którzy nie nadchodzą. I o tym, że zawsze jednak: teatr zamiast bomb.
O tym, czy Teatr Ósmego Dnia ma datę ważności i skąd wzięła się jego nazwa. O znaczeniu rozmów przy wódeczkach. O różnicy między wentylem bezpieczeństwa, a barometrem nastrojów. O kościele, Argentynie, nowym papieżu i wiadrach pomyj. O tym jak ważny był człowiek w czerwonych trampkach. O robieniu sobie wrogów i o przepaści między miejską instytucją kultury i autocenzurą. O buncie, terroryzmie i następcach, którzy nie nadchodzą. I o tym, że zawsze jednak: teatr zamiast bomb.